მიქაელის და მისი შვილების მოსახსენებელი
source date: XI AD
availability: დოკუმენტი ვრცელდება Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 ლიცენზიით (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/)

[...] გიორგი ოთხმეზური, დმანისი, ქვემო ქართლის ეპიგრაფიკული კორპუსი, I, 123-124, თბილისი, 2018

[...] დ. ბერძენიშვილი, ნარკვევები ქვემო ქართლის ისტორიული გეოგრაფიიდან, 109 თბილისი, 2014

[...] გიორგი ოთხმეზური, დმანისის რაიონის ეპიგრაფიკული ძეგელები (წარწერების მიმოხილვა და ისტორიული ექსკურსი), 24, თბილისი, 2016

[...] Е. Такайсшвили, Археологические екскурсии разыскания и заметки, IV 81, Тб. 1913 [...]

ქრისტე შეიწყალე მიქაელ და შვილნი მისნი მოიხსენიე

წარწერის გაგრძელებაზე, მარჯვენა მხარეს აშკარად სხვა, გვიანდელი ხელით (XVI ს.) ამოკვეთილია „მოინი“. დაზიანება: წარწერის ძირითადი ნაწილი დაზიანებული არ არის. მარჯვენა ქვა გამოქარვული და ჩამორეცხილია, ართულებს ბოლო სიტყვის ამოკითხვას; წარმოდგენილი დათარიღების საფუძველი: 1) პალეოგრაფიული ნიშნები: კიდურწაისრული დამწერლობა; 2) შინაარსი - წარწერაში მოხსენიებული მიქაელი შეიძლება გავაიგივოთ დიდი გომარეთის ღმრთისმშობლის და ბახჩალარის (სარკის წმ. გიორგის) ეკლესიების მაშენებელ მიქაელთან; მე-3 ხაზზე სიტყვას, რომელსაც გიორგი ოთხმეზური კითხულობს, როგორც „მოი(ხსე)ნი(ე)“ სხვა ხელით არის ამოკვეთილი, რაც ე. თაყაიშვილის გამოცემაში წაკითხულია, როგორც „მოიხსენე“ და ტექსტის დასასრულად არის მიჩნეული, ანუ „...შვილი მის(ნი) მოიხსენე“. პალეოგრაფიული ნიშნებით (ი, მ - ზედა განივი ხაზი მარცხნივ ზევით აწეული; ნ - მორკალური თავით; დამწერლობა კიდურწერტილოვანი) წარწერა XVI საუკუნით შეიძლება დათარიღდეს. როგორც ჩანს, ვიღაცამ „ითავა“ დაუმთავრებელი წარწერის დასრულება