ნაკიფარის ხატი
source date: XIV-XV AD
availability: დოკუმენტი ვრცელდება Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 ლიცენზიით. (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/)

[...] თინათინ ყაუხჩიშვილი, საქართველოს ბერძნული წარწერების კორპუსი, 89-90

Δέσποινα ἁγνή παρθένε παναγία ἡ τὸν κτιστήν τίκτουσα κτίσεως πάσης σὲ ζωγραφοῦσα καρδιακῷ τῷ πόθῳ καὶ κόσμον κοσμῶ ἐκ χρυσαργύρου τέχνης Μαρία ἡ δούλη σου φωτὸς νεφέλη καὶ κόσμον ζητῶ ψυχικῆς εὐκοσμίας Μαριάμ Κυρία τε πασῶν γυναίων τῷ λάχει με σύνταξον τῷ τῶν δικαίων

უბიწო, დედოფალო, ქალწულო, ყოვლადწმინდა, მშობელო ყოვლისა ქმნილებისა შესაქმნელისა, შენ გხატავ გულითადი სურვილით და გამკობ ოქროვერცხლის ხელოვნებით (გაკეთებული) სამკაულით, მხევალი შენი, მარია, ნათლის ღრუბელო, ვეძიებ სულიერი კეთილბუნოვანების სამკაულს, მარიამ, უფალო ყოველთა დედათა, განმაწესე მე მართალთა ხვედრში.

ნაკიფარის წმ. გიორგის ეკლესიაში დაცული ყოფილა ღვთისმშობლის პატარ ხატი, ეს ნივთი 1931 წლის ექსპედიციის მერე არავის უნახავს (ის არ იყოს ადგილზე არც 1946 წელს, არც 1981 წელს). მასალა თინათინ ყაუხჩიშვილს მოტანილი აქვს ი. პომიალოვსკის კრებულის ( 44-45, ტაბ. №23) და ს. ყაუხჩიშვილის 1931 წლის სვანეთის ექსპედიციის დღიურის მიხედვით.

პირი, ვინც შეთხზა იამბიკო და შეამკობინა ღვთისმშობლის ხატი, ქალია, მისი სახელი არ ჩანს (ხოლო თუ დავუშვებთ, რომ ის მარიამია, ვინაა არ არის ცნობილი).

მ. ბროსე ხატს ათარიღებს 700 წლით (Mélanges asiatiques, II, 275).