მითლიჰურიბის წარწერა დაღესტნიდან
source date: VIII-X AD
availability: დოკუმენტი ვრცელდება Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 ლიცენზიით. (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/)

[...] შაჰბან ჰაფიზოვი, ქართული, ქართულ-ხუნძური და ხუნძური წარწერები მთიან ხუნძეთში (დაღესტანი), 128-129

ხარება სულსა მისსა

გახარება მის სულს

შაჰბან ჰაფიზოვი მითლიჰურიბის წარწერის ამოკითხვისას ითვალისწინებს ტ. გუდავას მიერ წაკითხული გინიჩუტლის წარწერისა („ჯუარი ქრისტესი. უფალო, განუსვენე სულსა ჩახუტისსა“) და ჭაროდის რაიონის სოფელ მურუხში მიკვლეული წარწერის („სულსა ქოჟიგისა“ Хапизов Ш.М. Грузинская надпись из юго-восточной Аварии. Материалы III международного конгресса кавказоведов. Тбилиси, 2013, 205-206; (ინგლისურ ენაზე); 468-470 (რუსულ ენაზე)) ტექსტებს. შაჰბან ჰაფიზოვის აზრით, მითლიჰურიბის წარწერაში მეორე სტრიქონის სამი ასო ნაწილია სიტყვისა სულსა, რაც გულისხმობს გარდაცვლილის სულს. აქედან გამომდინარე, მესამე სტრიქონს კითხულობს, როგორც მის(ს)ა, ანუ II და III სტრიქონებზე წერია სულსა მისსა. ხრბ-ს ხსნის, როგორც ხარება, რომელიც აღნიშნავს სახარებისეულ ამბავს და ამ დღის აღსანიშნავ დღესასწაულს. გარდა ამისა, ამ სიტყვას აქვს კიდევ ორი მნიშვნელობა: „გახარება, სიხარული“ და „სულის ხსნა“. მკვლევარი მიიჩნევს, რომ ამ შემთხვევაში ეს სიტყვა გამოყენებულია სწორედ ამ ბოლო მნიშვნელობებით და აღნიშნავს სულის გახარებას ზეციურ ნათელში, ანუ ცხონებას. მოსალოდნელია, რომ ტექსტი VIII-X საუკუნეებისა იყოს.