ანჩისხატის ბაზილიკის სამშენებლო წარწერა

№ ECG383 📅 VI 🌐 ka
XML

სავედრებელი

ძირითადი ინფორმაცია · Basic Information

ID
ECG383
ენა · Language
ka
რედაქტორი · Editor
რუსუდან გვერდწითელი
დათარიღება · Dating
VI

ფიზიკური აღწერა · Physical Description

მასალა · Material
ობიექტი · Object Type
განლაგება · Layout
წარწერა ორსტრიქონიანია. პირველ ქვაზე, რომელზეც ბოლნური ჯვარია გამოსახული, მის მარჯვენა ქვედა კუთხეში შერჩენილია 3 ასომთავრული გრაფემა (ႫႴႠ), ხოლო მეორე ქვაზე, ანგელოზის ძალიან დაზიანებული გამოსახულების ქვევით, შემორჩენილია ერთი ასოს ქვედა ნახევარი, რომელიც შეიძლება ეკუთვნოდეს ასომთავრულს ს-ს ან ჰ-ს, შემდეგ კი მოსდევს გრაფემები ႸႼ. წარწერის დანარჩენი ნაწილი დაღუპულია.
დამწერლობა · Script
ამოღარული ასომთავრული წარწერა

ადგილმდებარეობა · Location

დაცულია · Current
ანჩისხატი, თბილისი
გარემოებანი · Circumstances
1958 წელს თბილისის 1500 წლის იუბილესთან დაკავშრებით დაწყებული კვლევითი და სარემონტო-აღდგენითი სამუშაოების დროს ბაზილიკის დასავლეთ ფასადზე, XVII საუკუნის წყობის ფარგლებში მოქცეულ „ჯვრის ამაღლების“ რელიეფურ ორ ფრაგმენტზე, მიაკვლიეს ასომთავრული წარწერის ნაშთს, რომელსაც არ გააჩნდა არც დასაწყისი და არც ბოლო. „ჯვრის ამაღლების“ ეს ორი შერჩენილი ფრაგმენტი თავდაპირველად ბაზილიკის სამხრეთი შესასვლელის არქიტრავის ნაწილებს წარმოადგენდა.

კრიტიკული გამოცემა · Interpretive Edition

(ე)(ეს)
[დაჩი]ს შ(ეხე)(იე)

დიპლომატიური გამოცემა · Diplomatic Edition

ႫႴႠ
Ⴑ ႸႼ

ქართული

უფალო, მეფე დაჩის შეეწიე.

ანჩისხატის ბაზილიკა უძველესი ქრისტიანული ეკლესიაა. სახელწოდება „ანჩისხატი“ მან მიიღო 1675 წლიდან, როდესაც კათალიკოსმა დომენტიმ (1660-1675) სამრეკლოს აგებისა და ეკლესიის აღდგენის შემდეგ აქ დაასვენა განთქმული მაცხოვრის ხატი, წამოღებული თურქეთის მიერ მიტაცებული ანჩის კათედრალიდან. 1936 წელს გ. ჩუბინაშვილმა ანჩისხატის ეკლესიის გეგმისა და ზოგიერთი დეტალის ანალიზის საფუძელზე ის VI ს-ის დასაწყისით დაათარიღა და გამოთქვა მოსაზრება, რომ ნაგებობა უნდა წარმოადგენდეს „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“ მოხსენებული ვახტანგ გორგასლის ვაჟისა და მემკვიდრის, მეფე დაჩის, დროს აგებული „მარიამ წმიდაჲს“ ეკლესიას (გ. ჩუბინაშვილი, ქართული ხელოვნების ისტორია, ტომი I, ტფილისი, 1936, 50). წარწერის პალეოგრაფიული მახასიათებლები: ქარაგმებისა და განკვეთილობის ნიშნები არ არის. ასომთავრული Ⴔ-ს ბუნი ჰკვეთს წრეს, Ⴘ-ს ქვედა რკალი გახსნილია, Ⴜ-ს ქვედა კიდურები ერთმანეთისკენ მიისწრაფვიან (ამ ადგილას ქვა დაზიანებულია). ყველა ეს პალეოგრაფიული ნიშანი მიუთითებს, რომ წარწერა V-VI სს. უნდა იყოს. ის გარემოება, რომ წარწერა რელიეფური არ არის, როგორც ყველა სხვა უძველესი ლაპიდარული წარწერა, არ უნდა ცვლიდეს ზემოთ მოყვანილ დათარიღებას. V-VI სს. წარწერებს შორისაც არსებობს ერთი, ე. წ. „ჯვარი ბარნაბასი“, რომელშიც პირველი სტრიქონნახევარი ამოღარულია, დანარჩენი ნაწილი კი რელეფურია (ნ. შოშიაშვილი, ქართული წარწერების კორპუსი, ლაპიდარული წარწერები, აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველო (V-IX სს), ტ. I, თბილისი, 1980, 83-84).

<div xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" type="edition" xml:lang="ka" xml:space="preserve" ana="mtavruli">

                        <!--"[უფალო] მფა
                            [დაჩი]ს შწ"-->
                <ab>
                   <lb n="1"/><w lemma="უფალ"><expan><supplied reason="lost"><abbr>ო</abbr><ex>ჳფალ</ex><abbr>ო</abbr></supplied></expan></w>
                            <roleName nymRef="მეფე"><expan><abbr>მ</abbr><ex>ე</ex><abbr>ფ</abbr><ex>ეს</ex><abbr>ა</abbr></expan></roleName>
                   <lb n="2"/><persName type="local" key="დაჩი უჯარმელი (იბერიის მეფე)" ref="https://en.wikipedia.org/wiki/Dachi_of_Iberia"><supplied reason="lost">დაჩი</supplied></persName>ს
                                <rs type="pn"><w lemma="შეეწევა"><expan><abbr>შ</abbr><ex>ეხე</ex><abbr>წ</abbr><ex>იე</ex></expan></w></rs>
                </ab>
               </div>