ჰოწატლის II წარწერა დაღესტნიდან

ძეგლი

ობიექტის ტიპი
ჯვარი
მასალა
ქვა
აღმოჩენის ადგილი
სოფ. ჰოწატლი, ხუნზახის რაიონი, დაღესტანი
გარემოებები
სოფელ ჰოწატლში 1964 წელს მიაკვლიეს ქვის ჯვარს ქართული წარწერითურთ. ენათმეცნიერ ყაზბეგ მიქაილოვის 2014 წლის ზეპირი ცნობით, იგი ინახებოდა ჰოწატლელი ჰაჯიდადი ჰაჯიმირზაევთან, რომელსაც 1968 წელს უჩუქებია ყ. მიქაილოვისათვის, ხოლო ამ უკანასკნელს ჯვარი ჩაუბარებია დაღესტნის ენის, ლიტერატურისა და ისტორიის ინსტიტუტის არქეოლოგიის განყოფილების გამგისათვის ვ. კოტოვიჩისათვის. ენათმეცნიერ ბორის ატაევის პირად არქივში დაცული ფოტოსურათის მინაწერიდან (სურათის ავტორია ყ. მიქაილოვი) ირკვევა, რომ ფოტოსურათი გადაღებულია 1964 წელს ჰოწატლის სკოლის მუზეუმში, ხოლო ცნობები ჯვრის შესახებ ჩაწერილია შაფი გიმბათოვისაგან. შაჰბან ჰაფიზოვს უფრო სანდოდ მიაჩნია 1964 წლის ფოტოს მინაწერის ცნობები, ვიდრე 2014 წლის ზეპირი ინფორმაცია.
კონტექსტი
არ არის მითითებული
ამჟამინდელი მდებარეობა
ზომა
ინსტიტუცია და შიფრი
არ არის მითითებული

წარწერიანი ზედაპირი

ტექსტის მდებარეობა
წარწერა ოთხსტრიქონიანია
ზომა
ასოთა სიმაღლე
არ არის მითითებული
ანბანი, შესრულების ტექნიკა
ამოღარული ნუსხური წარწერა
დეკორი
არ არის მითითებული

ტექსტი

კატეგორია
სავედრებელი
დათარიღება
არ არის მითითებული
დათარიღების საფუძველი
n/a

კრიტიკული

ო(ჳფალ)ო ი(ესო)ჳ
ქ(რისტ)ე წ(მიდა)ჲ მ(ა)რ(ია)მ
შ(ეიწყალ)ე ბიან-
დორ ა(მი)ნ

დიპლომატიური

ოოიჳ
ქეწჲმრმ
შებიან
დორან

თარგმანი

უფალო იესუ ქრისტე, წმიდაჲ მარიამ, შეიწყალე ბიანდორ, ამინ

კომენტარი

წარწერის ტექსტი პირველად შაჰბან ჰაფიზოვმა გამოიკვლია, თუმცა მისი ფოტოსურათი ანალიზის გარეშე გამოაქვეყნა ბორის ატაევმა თავის მონოგრაფიაში (Атаев Б.М. Аварцы: язык, история, письменность. Махачкала, 2005, გვ. 158). ტექსტში ითხოვენ ვინმე ბიანდორის შეწყალებას. სახელი ბიანდორი ამჟამადაც დასტურდება შუა ხუნძეთში მაინდურ ვარიანტის სახით (Айтберов Т.М. Хрестоматия по истории права и государства Дагестана в XVIII-XIX вв. Часть II. Махачкала, 1999, გვ. 98; Эльдаров Э.М. Хунзахцы в 1886 году (По итогам первой русской переписи населения Дагестана). Демографический справочник. Махачкала, 2005, გვ. 24).

გამოცემები

გამოუცემელია

ფოტო